Vivir hasta el último instante con plenitud, intensamente. Vivir más no es más tiempo, sino sentirte alegre por estar aquí y ahora.
El dolor entra en todas las casas. ¡Y esto hay que saberlo! Deberíamos aprender desde niños que morir es parte de la vida, y a fortalecernos en cada contrariedad.
Al no aprender a dominar la mente, vivimos arrastrados por ella. Es malvivir: ¡la mente es demasiado loca para confiarle tu vida! Confíale tus negocios, ¡pero no tu vida!
La mente va de excitación en excitación, te impide gozar la vida. Los médicos dicen que padecemos “síndrome de déficit de deleite”: ¡no sabemos gozar de lo que nos da la vida!
Un 10% es lo que te pasa y un 90% es lo que haces con lo que te pasa.
(La mejor actitud es )Sentir pasión ante la incertidumbre de la vida, ante lo que sea que vaya a traerte.
Los psiquiatras detectan que hoy padecemos de neurosis noógena: falta de responsabilidad y sentido de la propia existencia.
Acudiendo a tu interior puedes obtener todo lo que necesites, producir endógenamente todas las drogas analgésicas, euforizantes… ¡Puedes aprender a sanarte!
¡las emociones modifican tu capacidad inmunológica!
(la trascendencia es )Liberarte de tu historia pasada y del temor por la futura. La meditación ayuda mucho. Y eso cambia tu bioquímica: estás sano, ¡vives! Por el tiempo que sea, estás vivo.
(La Contra_ Stella Maris Maruso)

12 Maig, 2008 a les 12:03 pm |
Certament, la clau esta en conformar-se amb el que tenim pero sense arribar a conformar-te amb qualsevol cosa, els canvis tambe son bons i si una situacio no t acaba d agradar, els has de provocar….no me creo nada esto del conformismo y de si me conformo soy feliz…suposo que per segons quines persones ja va amb la seva natura….pero jo crec que hi han coses que no es poden aguantar o sino….en quin apartat col.locariem les emocions si tot ens esta be?….o poder seria emocionant sentir aquest conformisme? ayss nuse….poder es tracta d enganyar el cervell i pensar que la felicitat pasa per aqui….poder si….meditacio, poder si buidar la ment per a aconseguir adaptar-la a la realitat estatica…pero es que en el fons, la realitat pasa per on un vol portar-la….nomes cal posar-s hi i tenir paciencia i esperar els resultats…convertir-la en dinamica, o que?
15 Maig, 2008 a les 9:19 pm |
les emocions que son? bones o dolentes?… la conformitat que es? jajaja
y yo? que soy yo??? jajaja
15 Maig, 2008 a les 9:29 pm |
les emocions: jo em quedo amb les bones, bones….!! mentre duren i estàn, es una questió espai-temps, jajja!!
la conformitat: adaptar-se al medi, no que el medi s´adapti a tú, jeje! axins com alguns animalons que viuen en el seu medi, però clar després tenim aquelles espècies migratories que no s´adapten a un cagarro, és un altre “concepte” jajajja!
y yo?: més aviat que que soy jo, diria, ….i quien soy yo? ya no lo se sr…..
http://lacarmela.wordpress.com/2008/02/10/quien-eres-tu-ya-no-lo-se-sr/ juajuajua!!!!